Een vooralsnog beestige, ruwe diamant uit de Siberische permafrost dient zich aan met een derde album ‘Alt Som Finnes’ (‘All There Is’). Bizarrekult is het muzikale vehikel van Roman V. Het startsein voor ruwe black metal werd gegeven in 2006, maar het duurde maar liefst vijftien jaar eer in 2021 het debuutalbum ‘Vi Overlevde’ uitkwam. Intussen was hij verhuisd van Siberië naar Noorwegen en aangezien dat een broeiplaats voor black metal is, het land waar het allemaal ontstond, begrijpen we heel goed dat Roman dit als een tweede thuis beschouwt. Zijn debuut ging trouwens over zijn kindertijd en het familieleven in Rusland, terwijl hij ook werkte aan zijn visie op de wereld. Season of Mist ontdekte de band en gaf het tweede album ‘Den Tapten Kriegen’ uit in 2023. Het vertoonde een stap voorwaarts in het kanaliseren van energie en inspiratie.

De volgende stap is nu ‘Alt Som Finnes’, waarop de band – het is niet langer een eenmansproject, behalve in de studio – nog steeds ruw en underground klinkt, maar er is meer gegoochel met tempo en sfeer. Daar wordt men telkens meer bedreven in. Dat neemt niet weg dat de eerste drie nummers, ‘Hun’, ‘Blikket Hennes’ (met een cleane zang bijdrage van Dødheimsgard’s Yusaf) en ‘Avmakt’ vrij ontoegankelijk doorrazen op volle snelheid. Het spelen met contrasten gaat van start in het trager, getokkelde ‘Håp’ met zowel mannelijke als vrouwelijke serene zangmomenten met klare stemmen. Dit traag verlopende nummer pakt je op het juiste moment beet. In het wederom uptempo black metal kiezende ‘Drøm’ komt Lina van Predatory Void en Cross Bringer wat meebrullen, maar dat eindigt dan weer met wat ‘spoken word’ en gefluister. In ‘Verdens Verste’ gaat de vervormde tokkel over in een smooth rockende uitval met verhalende black metal zang. Deze song is aangenaam toegankelijk. In het eerder slepende ‘Aversjon’ – het lijkt me dat Roman het Noors al aardig onder de knie heeft – komen enige post metal invloeden om de hoek loeren. Er hangt zelfs een waas van majestueusheid over deze song. Tot slot gaat het van weemoedig op gitaar tokkelen naar een eruptie van woeste black metal in afsluiter ‘Tomhet’. Al zou je dat niet zeggen, het is de eerste song van Bizarrekult met Engelse tekst en Kim Song Sternkopf van Møl’s cleane zangbijdrage is erg weemoedig en mooi. Het nummer deemstert weg op een bedje van akoestische gitaar en een Russisch sprekende verteller. Zoals je merkt staat er veel te gebeuren wanneer je je gaat verdiepen in dit album. Een groeifase na enkele luisterbeurten maakt het nog interessanter. Een band op de goede weg!