Xentrix – Allied With the Enemy
Listenable Records
Release datum: 30 oktober 2026
“Een album dat bewijst dat deze Britse veteranen nog lang niet zijn uitgeblust en moeiteloos kunnen wedijveren met veel jongere concurrenten en de grotere namen”
Koen de Waele I 20 november 2026
Met nieuw werk van thrashgrootheden als Exodus, Megadeth, Kreator en Anthrax werden liefhebbers van het genre dit jaar stevig verwend. Toch bleek niet elke nieuwe plaat van deze gevestigde namen even memorabel. Wie op de valreep van 2026 echter nog voor een aangename verrassing zorgt, is het Britse Xentrix. Hoewel de band nooit dezelfde status wist te bereiken als de eerder genoemde grootheden, staat ze de laatste jaren wel garant voor kwaliteit.
Xentrix draait al mee sinds 1985, maar na vier albums viel het doek in 1996. Enkele reünies volgden, zonder blijvend resultaat. Pas toen zanger en gitarist Jay Walsh aan boord kwam, kreeg de band een tweede adem. Met de steun van Listenable Records vonden de Britten hun oude vuur terug. ‘Allied With The Enemy’ is ondertussen al de derde studioplaat sinds die succesvolle heropstanding.
De invloeden van de Bay Area-thrash zijn nooit ver weg en vergelijkingen met Testament liggen voor de hand. Dat wordt meteen duidelijk tijdens opener ‘Rip Saw’. Na een korte intro met drumwerk en samples schiet de band uit de startblokken met snelle, messcherpe thrashmetal. Vooral het gitaarwerk maakt indruk. Strakke riffs en smaakvolle leads vullen elkaar perfect aan, terwijl de ruwe maar verstaanbare zang uitstekend bij de muziek past.
Ook het titelnummer laat een sterke indruk na. Xentrix heeft door de jaren heen een herkenbare eigen stijl ontwikkeld en klinkt als een band die nog altijd met veel overtuiging speelt. De ervaring spat van de nummers af, zonder dat het geheel routineus aanvoelt. Nummer na nummer houdt de groep het niveau moeiteloos hoog. ‘On Burned Remains’ begint verrassend ingetogen met een mooie akoestische passage, maar halverwege wordt het gaspedaal opnieuw stevig ingedrukt. Verderop volgt met ‘The Dark Eternal’ het langste nummer van de plaat, waarin de band veel ruimte laat voor variatie en sfeerwissels.
Afsluiten doet Xentrix met het instrumentale ‘We Drink The Same Poison’. Het nummer vormt een passend slotstuk waarin de gitaristen nog één keer alle registers opentrekken. Het resultaat is een album dat bewijst dat deze Britse veteranen nog lang niet zijn uitgeblust en moeiteloos kunnen wedijveren met veel jongere concurrenten en de grotere namen.



