Langzaam maar zeker heeft Mother Of Millions op ‘T’ ons meer en meer versteld doen staan hoe goed ze zijn. Het begint allemaal fraai met songs die wat herinneren aan Soen en Kamelot, maar in de tweede helft neemt men een onvoorziene bocht die ons de superlatieven doet boven halen. Deze Griekse progressieve metal band uit hoofdstad Athene werd in 2008 al opgericht en bracht eerder vier albums uit, daarvan is ‘Magna Mater’ uit 2024 de recentste.

In 2019 werd het viertal getroffen door het overlijden van hun keyboardspeler Makis Tsamkosoglou tijdens een concert. Dat hakte er uiteraard diep in bij de andere muzikanten en hij werd nooit vervangen, al is er wel keyboards te horen in het nieuwe werk. De EP ‘Orbit’ uit 2022 was gewijd aan het verwerkingsproces om over dit verlies heen te komen. Op dit vijfde album ‘T’ is drummer George Boukaouris vervangen door hector:d en dat blijkt eveneens hun vaste producer te zijn die het album ook mixte en masterde.

De luisterervaring van ‘T’ is er ééntje van verwondering en groeiende geestdrift. Wat kan dit een mooi gevoel zijn! Het (zware) thema van dit album is oorlog, dood en de eeuwigheid, maar steeds blijft er een beetje hoop. Vooral als de gewone man samenklit en zich verenigt tegen de corrupte leiders wiens hebzucht geen grenzen kent. Zonder prekerig te klinken – maar wel erg op de voorgrond tredende – wordt deze boodschap uitgedragen in tien songs. In opener ‘The Wound’ worden mediumtempo riffs aangekleed door de dromerige, gebroken en ietwat lijzige stem van George Prokopiou. die in het refrein zelfs een emotintje heeft. Na de bedachtzame start wordt het heftiger – met zelfs enige ruwe zang – naar het einde toe. We denken aan het Zweedse Soen, dit is hier ook ‘thinking men metal’ die redelijk beschaafd, maar wel intens klinkt. Bovendien gebruiken ze ook allemaal korte titels die in dit geval meestal met een ‘T’ beginnen. Waarschijnlijk heet het album daarom ‘T’.  Men komt al tot de essentie in ‘The War’, een oorwurm met enige frivole allures die zo de hitlijsten in kan. Vreemd dat het tot nu toe geen single is geworden. Er zit zelfs een vleugje disco in. De band noemt zijn muziek ‘cinematic heavy music’ en we kunnen het ook niet helpen dat we tijdens de singles ‘The Aftermath’ en ‘The Innocent’ soms aan Kamelot moeten denken. Wel is er in ‘The Innocent’ op ’t laatste een krachtige brul die haaks op de symfonische arrangementen en wulpse melodietjes staat.

Met ‘The Ascent’ keert het tij naar erg atmosferisch. Een ware verrassing die al vlug begeestert, want dit nummer doet ons in zekere zin denken aan ‘Aegian Sea’ van hun landgenoten Aphrodites Child. Het gaat van start men zwevende gitaarnoten, dan zingt een koor ‘stay out of war’ terwijl de klok tikt. Een man draagt een gedicht voor, want het is zo dat er in vele songs flarden tekst uit gedichten gebruikt worden. Hiermee wil de band een brug slaan tussen de 19^e eeuwse Amerikaanse dichters met de Griekse poëten uit de 20^e eeuw. Met zijn slepende riffs is de song erg weemoedig. In het beknopte ‘As One’ stelt een vrouwenkoor ‘we stand together’, omgeven door oosters klinkende strijkers. Dat wordt in het daaropvolgende ‘The One’ ook gezongen, zij het door mannen met veel meer urgentie. Er is ook licht vervormde zang en let erop hoe violen vernuftig overgaan in een wilde gitaarsolo. In het verhalend gezongen ‘The Circle’ is er ook een reprise. Men zingt wederom ‘stay out of war’, net als in ‘The Ascent’. Zo prachtig hoe de band deze reprises echt beklijvend maakt! ‘The Sun’ is met zijn lengte van bijna negen minuten het opus magnum van ‘T’. Een kerkklok die luidt en een atmosferisch koor dat ‘the sun will rise’ zingt, zetten de toon vooraleer mediumtempo riffs het overnemen. Er komt genoeg in om te blijven boeien, zoals een donkere mannenstem die ook de zon ziet opkomen en grunts en weer een gesproken stuk uit een gedicht. Uit ‘Death’ straalt leegte en een stilte die enkel door een vogeltje wordt doorbroken. Akoestische gitaren, vrouwenzang en een weemoedige viool dragen bij aan een einde dat tegelijk heel integer en heel veelzeggend is. Dit is een ontdekking om U tegen te zeggen! Progressieve rock/metal van de bovenste plank die heden te bewonderen is in Nederland en België samen met Oddland. Gaat dat zien!