Na een stilte in platenland van tien jaar (ja, echt: “For All Kings” stamt alweer uit 2016!) trapt Anthrax hun nieuwe album-met-de-onhandige-naam ‘Cursum Perficio’ af met het instrumentale intro ‘Persistence of Memory’. Waarom onhandig? Een album moet een makkelijk te onthouden titel hebben. Het kan uiteraard ook aan de afbraak van mijn geheugencellen liggen dat het mij niet lukt die titel in mijn hoofd te krijgen en te houden. Ik hou het maar op “de nieuwe Anthrax”.

Na de aftrap volgt ‘The Long Goodbye’, een midtempo track dat makkelijk in het gehoor ligt en een whoohoohoo refrein heeft. Geschreven voor op het podium, dunkt me. Wat meteen opvalt is het prominent aanwezige, lekker zwaar  gelaagde slaggitaargeluid. Dat hoort ook bij Anthrax. De single ‘Its For The Kids’ kennen we inmiddels goed en hebben we al in een live setting voorbij horen komen. Het is lekker snel en heeft een briljante videoclip meegekregen waarin de band de ‘Madhouse’ clip uit 1985 nadoet. Leuk bedacht.  Na de single schakelen Scott Ian en zijn vrienden weer een versnelling terug voor het tragere, maar swingende  ‘Infectious’.  

‘NYC 93’ opent met straatgeluiden die uit de stad lijken te komen. Heerlijke staccato riffs en een refrein dat, doordat het meegebruld wordt door de hele band, een beetje dat bendegevoel (NYHC) geeft dat in het verleden wel in meer Anthrax tracks werd gebruikt. Geweldige gitaarsolo van Jon Donais, inmiddels alweer 13 jaar bij de band, die wel wat meer aandacht in de mix had mogen krijgen. Het titelnummer is traditionele heavy metal. Het start als een tragere track en gaat dan zelfs nog in tempo terug. Het refrein blijft wel lekker hangen.

‘T.O.M.B.’ is ook zo’n nummer dat gedreven wordt door de slaggitaarriffs van Scott Ian (of zijn ze van drummer Charlie Benante?) die al swingend alle kanten op vliegen, maar nergens uit de bocht. Voormalig KISS gitarist Vinnie Vincent noemde dat ooit “Dance Metal: Music that will make you shake your ass while you’re banging your head”. In ‘T.O.M.B.’ zit trouwens een riff verstopt die rechtstreeks uit een metal klassieker is gejat. Of is het een eerbetoon? Ga ‘m zelf maar ontdekken! Het nummer is één van mijn persoonlijke favorieten op de plaat.

“Watch it Go” is misschien wel het hardste liedje op de plaat. Of in ieder geval het minst melodieuze, dat is het.

Over het algemeen ligt ‘Cursum Perficio’ prettig in het gehoor. Met de release van de single ‘It’s For The Kids’ had ik een hardere plaat ingeschat.  Tien jaar over een album doen is best lang en schept verwachtingen. Anthrax heeft de reputatie om alle tijd te nemen voor het schrijven en opnemen van songs en vooral het opnemen van zangpartijen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de zangpartijen van Joey Belladonna weer geweldig klinken. Wat een stem heeft die man nog steeds. Sowieso klinkt de productie als een klok. Ik mag hopen dat dit ook de opmaat betekent voor een bezem door de live setlist van de band. ‘Cursum Perficio’ is een prima aanvulling in je Anthrax collectie. Naast de CD release komt het album op verschillende kleurtjes vinyl uit en ook als box-set. Ik hoop dat de Anthrax/vinyl liefhebbers die alles in hun verzameling compleet willen houden wat vakantiegeld achter de hand hebben gehouden.