Als iemand me vraagt wat ik onder ‘Power Metal’ versta, dan is mijn antwoord eigenlijk altijd “Kamelot”. In dat kader heb ik de Amerikaanse band eerder een instituut genoemd en dat maakt de band meer dan waar met hun nieuwe (concept-)album ‘Dark Asylum’ dat ruim drie jaar na voorganger ‘The Awakening’ verschijnt. Het verhaal over het donkere gekkenhuis met de naam “Raven Hill” speelt zich af in de Victoriaanse tijd (1837 – 1900). In dat verhaal moet je jezelf maar gaan verdiepen. Ik neem aan dat het CD boekje en/of de binnenhoezen voldoende soelaas bieden om daar een beeld bij te krijgen. Muzikaal gezien laat het album op het eerste gehoor exact horen (en zien) wat je er van tevoren van zou verwachten.

Het is daarmee kwalitatief een sterke plaat, maar naar veel verrassingen hoef je niet op zoek (daarover later meer). Artwork, producent (Sascha Paeth), de opbouw in de composities, gastvocalisten (Ignacia Fernandez, Clementine Delauney, Tobias Sammet): alles heb je al eerder gezien en gehoord. Als dat is wat je zoekt in een nieuw Kamelot album, dan kun je, eigenlijk zoals bij elke nieuwe Kamelot release, blind naar je platenboer rennen.

Natuurlijk zijn de composities dik in orde en klinkt het album als een klok. De gelaagdheid in de muziek is wederom prachtig neergezet door Paeth en die lagen (drums, bas, vele gitaren, zwaar aangezette toetsen, zang en vooral de massale koren) zitten elkaar nergens in de weg. Bijzonder knap gedaan. Tommy Karevik groeit nog steeds als zanger en maakt ook op ‘Dark Asylum’ weer indruk. Mijn vorige review heeft hij echter niet gelezen, want ik hoor nog steeds ietwat overdreven zuchtjes en kreetjes in zijn stem. Het hoort nou eenmaal bij zijn theatrale manier van zingen en performen.

Hoogtepunten op de plaat voor mij zijn het rustige ‘Enigma (Think Of Me)’, dat een prachtige gitaarsolo bevat van de directie van de Kamelot BV, Thomas Youngblood. Het korte, akoestische en in het IJslands (!) gezongen (toch een verrassing!) ‘Beneath The Moon’ (eigenlijk ‘Tunglid’)  is ook een pareltje te noemen. Verder is het bombast troef op ‘Dark Asylum’, maar ook dat zijn we van Kamelot gewend.

Voor de immer hoge kwaliteit van het gebodene scoren Youngblood & Co. een dikke 9. Voor originaliteit een magere 6 met een extra bonuspunt voor ‘Tunglid’. Gemiddeld daarom een 8. Uiteraard is de band binnenkort in Nederland te zien: op 30 en 31 oktober wordt in 013 “Kamfest” georganiseerd met als voorprogramma’s Xandria, Leaves Eyes en ons eigen Elegy.