Toen er in oktober 2025 een tournee met Coheed & Cambria werd geannuleerd, vermoedden we al dat er iets ernstigs aan de hand was bij Haken. Het bleek dat er twee leden uit de band verdwenen waren, gitarist Charles Griffiths (2008-2026) en bassist Conner Green (2014-2026). We kunnen ons voorstellen dat dit behoorlijk pijnlijk was voor het stel jeugdvrienden dat al bezig was sinds 2007 en in die tijd een lucratieve carrière had opgebouwd met zeven albums en heel wat aanhangers in de progressieve rockscene.

Welke richting wil Haken dan wel uit, want het meest recente ‘Fauna’ was toch wel om duimen en vingers af te likken? We krijgen nu met de vijf songs tellende EP ‘In A Fever Dream’ inkijk in de interne keuken en horen wat daar allemaal staat te pruttelen op het vuur. Stap 1 in de sound van de toekomst, met voorlopig twee verschillende bassisten om het vertrek van Green op te vangen.

Haken hoorde altijd al tot de nieuwe lichting progressieve bands, het rijtje waarin bands als Leprous, Caligula’s Horse en Temic zich ook bevinden. Het titelnummer ‘In A Fever Dream’ is onze huidige favoriet. Het begint rustig met tokkelende gitaren en weemoedige zang van Ross Jennings en is zoals de band beweerde emotioneel geladen. Dat betekent een langzame opbouw naar woeliger water met enkele serieuze extreme harsh vocalen passages, waarna het later terug lieflijk wordt. Dit klinkt nog moderner dan voorheen en de harde, snerpende gitaren in ‘Delirium’ bevestigen dat het wel snor zit met het gehalte zware metalen in de muziek. De cleane zang klinkt even emo als bij gloednieuwe bands (we noteerden zelfs Oasis zang) en er zit heel wat vervorming op de zang soms. Er is elektronica die alle kanten op gaat, zo is het einde van ‘Lotus’ erg ruimtelijk en experimenteel. Deze afsluiter van zeven en halve minuut heeft ook de reflectieve cleane zang versus harsh geschreeuw. Het klinkt soms ook een beetje mechanisch, mogelijk onder leiding van producer George Lever die eerder met Loathe en Sleep Token werkte. De band geeft ons mee dat dit de muzikale neerslag is van de huidige vernieuwing en stelt daarin erg open en zelfs kwetsbaar te zijn, omdat dit hun meest emotionele werkje is. Het is alvast nog moderner en meer experimenteel dan voorheen. Het is even wennen, maar we staan open voor de zoektocht van deze Engelse band.