Lords of Metal
Arrow Lords of Metal
The Eternal – Celestial (EP)
Reigning Phoenix Music 
Release datum: 16 januari 2026
“Dit is een half uurtje heerlijk wegdromen in een warm bad vol weemoed”
9/10
Vera Matthijssens I 5 februari 2026

We beginnen met een geheugensteuntje, een citaat uit de recensie van het in juni 2024 uitgebrachte comebackalbum ‘Skinwalker’ van The Eternal. Ik citeer: ‘Toen we in de jaren negentig My Dying Bride ontdekt hadden, bleek hun violist/pianist Martin Powell een gastbijdrage te doen bij het Australische Cryptal Darkness. Dat was ook doom/death metal met de veelzijdige Mark Kelson als bezieler. Tien jaar heeft Cryptal Darkness bestaan, maar in 2003 werd de naam veranderd in The Eternal en werd de muziek minder extreem en melodieuzer. Elk album dat de band maakte, toonde aan dat Mark Kelson een betere muzikant werd en de verschillende bezettingswijzigingen succesvol kon oplossen met nieuwe krachten.’

De band bracht tot nu toe zeven albums uit met ‘Skinwalker’ als meest recente worp. Nu brengt men deze zes songs tellende EP uit, met als titel ‘Celestial’. Men kan deze beschouwen als een extraatje dat ‘Skinwalker’ aanvult. Dezelfde fusie tussen prachtige weemoed, de heftigheid van doom en een progressieve diepgang. Het is geen wonder dat Mark Kelson en gitarist Richie Poate hun lot verbonden hebben met twee Finse muzikanten die banden met Amorphis hebben. Finland is wereldwijd gekend voor een fraaie, immer aanwezige melancholie in elke kunstvorm, zeker ook in muziek. Je bent daar op de juiste plek en dat levert zes (ditmaal vrij compacte) songs op. Na de intro met vervormde stem is ‘Celestial Veil’ traag met Saturnus-achtige leads en beschouwende zang. Later passeren doom riffs en worden deze vinnig verrijkt met een synthesizer solo en gitaarsolo. De nummers hebben een rustige, weldoordachte opbouw, ook de eerste single ‘It All Ends’ neemt de tijd, zelfs enige ambient invloeden duiken op. Het donkere  en laag gezongen ‘Casting Down Shadows’ heeft dat ook naast enige new wave elementen, zodat heel de muziekgeschiedenis gebruikt wordt voor een eigen sound. Als besluit is er een nieuwe versie van het vlotte ‘Everlasting’ dat eerder te vinden was op ‘Sleep Of Reason’ uit 2005. Dit is een half uurtje heerlijk wegdromen in een warm bad vol weemoed. Het is een gelimiteerde editie van 150 stuks op vinyl. Wees er dus op tijd bij!

photo: AJ Savolainen