Persefone heeft sinds 2004 naam gemaakt met zes progressieve death metal albums en twee EP’s. De meest recente release was de EP ‘Lingua Ignota: Part I’ (2024) waarop de nieuwe zanger Daniel Rodriguez Flys werd voorgesteld. Intussen was de band echter druk in de weer met een veelomvattend project. Na twee decennia activiteit vanuit het piepkleine Andorra was het immers hoog tijd voor een degelijke live registratie, want ook op dat gebied hadden de fans niet te klagen. En zoals we Persefone kennen, dat moest iets speciaals worden.

Ten eerste werden de live opnamen gedaan in het thuisland Andorra. Bovendien speelde de zeskoppige band een eenmalige show in het Nationaal Auditorium in 2024 met het befaamde Nationale klassieke orkest van Andorra. De al complexe songs werden voor deze gelegenheid uiteraard van nieuwe arrangementen voorzien, dus zal het een titanenwerk geweest zijn om dit rond te krijgen. Een leuk weetje: het was tien jaar geleden dat de band een concert gaf in zijn thuisland, maar de aanpak was groots. In een uur en twintig minuten speelt Persefone een set van veertien nummers uit hun vier laatste albums. Voorzien van strijkers, pauken, percussie en alles met de grootste precisie. Het is dan ook een overdonderende ervaring, want het ene moment zit je naar een sentimentele vioolmelodie te luisteren en de volgende moment krijgen we de ruwe grunts van Flys over ons heen. Hij schittert trouwens ook in pakkende cleane zangpartijen. Luister maar naar het belangrijke ‘Living Waves’ waarin Paul Masvidal van Cynic gastzang en gitaar deed op het album ‘Aathma’ (2017). Of geef je over aan het instrumentale ‘Leap Of Faith’. Na een orkestrale intro schiet de band dan weer beenhard los in opener ‘One Word’. Deze live registratie geeft dan ook een mooie blauwdruk van Persefone’s immens talent, met bovendien een bewonderenswaardig extra van het orkest. Bands met een soortgelijke ambitie: Ne Obliviscaris, Opeth, Disillusion en Bé’lakor.